De zoete en pikante kanten van Curaçao

Blog Curacao, Rondreizen Curacao

Hoewel Curaçao misschien een doorsnee Caribisch eiland lijkt, heeft deze vakantiebestemming een kosmopolitische sensibiliteit geërfd die geen enkele andere bestemming heeft. Hoewel gekoloniseerd door de Nederlanders, heeft Curacao een ongelooflijk diverse bevolking, met 45 verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd in haar bescheiden bevolking. Door de jaren heen hebben deze verschillende groepen een ongelooflijke invloed gehad op de lokale cultuur. In de wereld van het eten hebben etnische tradities zich vermengd met de lokale keuken om zo unieke recepten te creëren. Met de culinaire stijlen van Zuid- en Midden-Amerika, Zuidoost-Azië en de haute cuisine van West-Europa vertegenwoordigd op het eiland, kan Curaçao bogen op een van de lekkerste en meest provocerende gerechten ter wereld. Als naamgever van de populaire suikerhoudende likeur heeft Curaçao bovendien zeker een zoetekauw gekweekt – het best vertegenwoordigd door de originele dessertrecepten van het eiland.

Ondanks de invloed van zoveel culturen op de Curaçaose keuken, zijn er genoeg populaire recepten die dateren van voor de kosmopolitische ontwikkeling van het eiland. Het beste voorbeeld van deze unieke Caribische stijl is leguanenstoofpot. Het gerecht wordt bereid zoals u zich dat kunt voorstellen en is een favoriet van de lokale bevolking (die zegt dat het vlees veel weg heeft van kip), hoewel er vaak een avontuurlijke toerist aan te pas moet komen om het te kunnen proeven. Traditionele Nederlandse recepten uit de vroeg-koloniale periode zoals keshi yena – een gebakken gerecht met veel Goudse kaas, vlees en andere verse ingrediënten – zijn ook populair in veel Curaçaose restaurants.

Tot verrassing van veel bezoekers speelt de Indonesische keuken een belangrijke rol in het culinaire landschap van Curaçao. De Indonesische ingrediënten en kooktechnieken zijn door de Nederlanders naar het eiland gebracht na het stichten van koloniën in Zuidoost-Azië en hebben hun weg gevonden naar vele favoriete lokale recepten. Een van die gerechten is rijisttafel, een combinatie van rijst, groenten, vlees of zeevruchten en de pittige kick van chilipepers. Aziatische kruiden en bereidingen worden ook vaak gebruikt op Curaçao bij het serveren van verse lokale zeevruchten zoals mahi mahi en rode snapper.

Ondanks de fascinerende culinaire sfeer op het eiland, is Curaçao vooral bekend als naamgever van een populaire likeur. Het verhaal gaat dat de Curaçaose likeur een toevallige creatie was. Na het vestigen van de eerste kolonie op Curaçao, probeerden de Spanjaarden Valencia sinaasappels te verbouwen. De sinaasappels reageerden echter op het totaal andere klimaat, waardoor de kenmerkende citrussmaak van de vrucht drastisch veranderde. Na verloop van tijd werd de Valencia de zure Lahara. Jaren later realiseerden telers zich dat de schillen van Lahara-sinaasappelen zoetgeurende oliën bevatten. Door te experimenteren vond de suikerachtige buitenkant van de Lahara-sinaasappel – samen met een aantal ongebruikelijke kruiden – zijn weg naar het recept voor Curaçao-likeur. Tegenwoordig wordt de naar zijn geboorteplaats genoemde sinaasappeldrank over de hele wereld gedronken.

Als u de likeur van het eiland proeft, wilt u misschien ook
een toetje in de buurt houden. Hoewel Aruba misschien aanspraak maakt op het beste bier van de ABC-eilanden, maakt Curaçao beslist de meest kenmerkende zoetigheden. Een van de populairste desserts is een luxe Caribische variant op de fruittaart die bekend staat als bolo pretu – een rijke, donkere taart gevuld met Caribische vruchten.

Zoals in het Caribisch gebied te verwachten valt, wordt in een aantal recepten kokosnoot gebruikt. Een eenvoudig dessert dat bekend staat als djente kacho – of hondentand – bestaat uit verse kokosnoot gekookt in een suikerachtige siroop. In het gebakje kokada wordt de kokosnoot plat gekookt in pasteitjes, het resultaat lijkt enigszins op de macaron. In de bakkerijen en restaurants op Curacao vindt u ook sunchi (hapklare meringues), panseiku (pralines gemaakt van geroosterde pinda’s, bereid met amandelessence en bruine suiker) en tentalaria (fijngemalen pinda’s en cashewnoten geserveerd in een verse suikercrème).

Zelfs sommige traditioneel hartige gerechten die bij de lunch en het diner worden geserveerd, worden bereid met de zoetekauw in gedachten. Een gerecht genaamd ayaka wordt bijvoorbeeld gekookt als een traditionele vleestamale, maar in plaats van maïskolven worden bananenbladeren gebruikt om het gerecht een beetje zoetigheid te geven. Evenzo is een van de populairste voorgerechten op Curaçao een zoete soep van bakbananen en groenten, op smaak gebracht met kaneel en pepers.

Products You May Like

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *